I’d rather be alone
In mijn lagere schooltijd zat er een meisje in mijn klas dat mij enorm claimde. Ik wilde best met haar omgaan, maar zij was verliefd op mij en wilde met me zoenen. Op een dag na school ging ik met haar over een crossbaan fietsen en na afloop hield ze me opeens vast. Ik probeerde me los te wurmen maar dat lukte eerst niet. Ze probeerde me te kussen, maar dat wou ik niet (ik had al een ander vriendinnetje). Toen ik me uit haar armen had bevrijd, ben ik snel naar huis gefietst. Hierna brokkelde de vriendschap verder af.
Deze herinnering schoot door me heen toen ik de tekst had geschreven. Zo kun je achteraf soms pas bepalen waar een nummer over gaat. Het schrijven an sich is een vrij onbewust proces.

The impostor
In eerste instantie waren de nummers van dit album in de stijl van “Blood on your hands”, “I’d rather be alone” en “Everyone’s staring” maar daar werd het allemaal wel erg zwaar en somber van. Daarom besloot ik om ook wat meer luchtige pianonummers te schrijven. Het titelnummer gaat over een crimineel die op de vlucht is en zijn verhaal vertelt aan de luisteraar.

Austria
Eén van de nummers van “The Impostor” die beter had geklonken met een gitaar erin. Ik probeerde het geluid van een gitaar op het keyboard te benaderen, maar het resultaat is natuurlijk erg nep.
Een geromantiseerd verhaal van mijn jeugdvakanties in Oostenrijk. “Playing hide and seek with all the other kids”, terwijl ik een hekel had aan verstoppertje spelen en eigenlijk met tegenzin meedeed. Maar goed, het was best grappig om de waarheid een beetje geweld aan te doen en een optimistisch nummer op een verder heel erg negatief album is altijd welkom.
“You throw flowers at her pretty feet” slaat op een meisje in het pension, waar mijn vriendje Melchior een oogje op had. Stiekem vond ik haar ook leuk, maar dat gaf ik natuurlijk niet toe.

You are the future
Het intro speel ik nog vaak als ik een soundcheck moet doen. Ik vind het een mooi schema : C / C7 / F / Fm.
Tekstueel is het een pleidooi om wat te doen met je leven, in plaats van eindeloos TV kijken en computeren. Tegelijkertijd trek ik de conclusie dat het vroeger ook een stuk gemakkelijker was, toen al die moderne afleidingen er nog niet waren.

Everyone’s staring
Ik las ergens dat er een meisje was verkracht in een overvolle trein. Niemand stak een hand uit. Dit is misschien wel het donkerste nummer dat ik ooit heb geschreven met de eindregels “We’re all alone, nobody cares for us.”
Eerst gaat het over een jongen die mishandeld wordt en in de (versnellende) brug haal ik de verkrachting aan.

Different feelings
Hoe ik op het idee kwam om een nummer over homoseksualiteit te schrijven in de ik-vorm weet ik niet. Ongetwijfeld is dit ook geheel onbewust tot stand gekomen. Ook dit nummer had beter geklonken als er een echte (akoestische) gitaar was gebruikt, maar goed. Het zou nog een jaar duren voordat ik er daadwerkelijk eentje kocht.

Blood on your hands
Een nummer over oorlog en gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel van wereldleiders. 11 september 2001, need I say more?

She’s my obsession
De hoofdpersoon in dit nummer is bijna geïrriteerd door zijn verliefdheidsgevoel. Maar het is de vraag of de liefde van 2 kanten komt.

Fight your demons (beluister)
Mijn persoonlijke favoriet van “The impostor” en “Survival” samen. Over mijn wantrouwen in (geluks)goeroes.

Doctor Bronson
Ik heb diep respect voor alle medici en erken dat ze ook fouten mogen maken. In dit nummer is een dokter op de vlucht na een fatale fout.