Ik haalde op “The green world” alle toeters en bellen van stal, koortjes, strijkers, het kon niet op. In sommige nummers (bijvoorbeeld “Mother nature”) werd de zang begraven onder de vele lagen van de muziek. Maar goed, ik was zo blij met mijn (nog steeds vrij nieuwe) harddisc-recorder dat ik alles eruit probeerde te halen. Het zou nog jaren duren voordat ik zou leren dat ‘minder’ uiteindelijk ‘meer’ is. Maar goed. Desondanks vind ik het vijftien jaar later nog steeds een geslaagde CD.

The green world (intro)
Een instrumentale variatie op het afsluitende nummer van de plaat. Geïnspireerd door de soundtrack van de film “Friends” van Elton John.

Mother nature
Het thema dat na het refrein wordt gespeeld, kwam in me op tijdens een middagje zonnen op vakantie in Portugal. Ik lag op het strand en het schoot opeens door mijn hoofd. Je moet altijd oppassen als je zoiets overkomt, want voor hetzelfde geld is het al een bestaand deuntje. Maar het bleef maar in mijn hoofd hangen en ik was blij toen ik weer thuis was en het eindelijk kon vastleggen.
Tekstueel gaat het over moedertje natuur, die zich verbaast afvraagt waarom de mensen zo’n puinhoop van haar wereld hebben gemaakt.
Er gebeurt muzikaal van alles en het is eigenlijk best vermoeiend om naar te luisteren. Dat kan ook de leeftijd zijn.

Mathilda
Een dramatisch nummer over twee oude mensen die lijden aan het leven. Hij zit in een rolstoel, zij is zijn mantelzorger. Allebei zouden ze het liefst de klok terugdraaien en weer jong zijn. Aan het einde van het nummer plegen ze zelfmoord.
Tegenwoordig wordt oud worden verheerlijkt. Sommige mensen geloven echt dat we later allemaal 100 worden. Terwijl veel mensen op die leeftijd niet zo levenslustig meer zijn.
Twee hele verschillende keyboardsolo’s. De eerste is heel strak en op de tel, terwijl de tweede (in de outro) heel vrij en losjes is. Die laatste is absoluut geïnspireerd door de speelstijl van Jan Kuipers. De drums en de “Tja” uitroepen in het laatste stuk doen denken aan The Police.

House by the lake
Ik droom nog steeds vaak over de natuur. In dit geval ging mijn droom over een huisje bij een meer. Life is easy and free, zong ik, terwijl ik de dagelijkse werkelijkheid op dat moment juist heel verwarrend vond. Mooi nummer, al zeg ik het zelf!

Two sisters
Mijn oma aan mijn vaders kant verloor, net als haar oudere zus, haar man in de oorlog. Ze woonden een aantal jaren samen, voordat ze weer nieuwe partners tegen het lijf liepen. Beide spraken ze niet veel over hun eerste mannen, waarschijnlijk omdat het te pijnlijk was. Beide pleegden zelfmoord uit angst voor de financiële gevolgen van de oorlog. “Two sisters” gaat over de tijd dat de dames samen woonden. Het begin van dit nummer werd geïnspireerd door “Philadelphia” van Neil Young.

Blindfold
In de periode 2001/2002 schreef ik, vooral op het Mike Cubrik album “Modern Values” veel over bijgeloof. “Blindfold” gaat over een generatiekloof tussen een jonge brallerige puber en een oude blinde man. De laatste spreekt een vloek uit over de jongen, die geen respect lijkt te hebben voor ouderdom. Op zijn 21e zal hij er oud, kaal en rimpelig uitzien.

Practical joke
Geïnspireerd door “Give me a kiss” van Van Morrison, maar het uiteindelijke resultaat is totaal anders. Het gaat over de grilligheid en emotionele achtbaan die de liefde kan zijn. Niet dat ik daar al van geproefd had, maar ik kon me er van alles bij voorstellen. Zeker omdat ik tot die tijd vaak in stilte verliefd op iemand was.

Ballad of an old friend
Mijn eerste schoolkameraadje kwam op zijn 23e op een tragische manier om het leven. Zijn korte leven zat vol verwarring, maar ik kan nog altijd met plezier terugdenken aan de gezellige avondjes die we hielden in onze garage, toen we een jaar of tien waren. We toverden die om in een gezellige ruimte waar we genoten van een hapje en een drankje. Later verloren we elkaar uit het oog. In 1999 hoorde ik dat hij was overleden.

No place like home
Dit country-achtige nummer gaat over drie verschillende dingen. Ten eerste uit ik mijn zorgen (in het refrein) over de reislust van iemands nieuwe liefde, ten tweede gaat het over mijn eigen afkeer van lange vakanties (na 2003 ben ik slechts 1 keer langer dan een week weggeweest) en ten derde over mijn angst voor geweld in de grote stad. Dat laatste lijkt niets te maken te hebben met het onderwerp, maar je moet begrijpen dat ik mij in deze tijd ging afvragen of ik op het platteland wilde blijven wonen of naar de (voor mij) grote stad Groningen zou verhuizen. Uiteindelijk concludeer ik dat er geen plek zoals “thuis” is, al zou ik nog wel even een tijdje twijfelen over dat vraagstuk. Wel een aantal grappige regels, zoals “All those knife-carrying bastards to whom I’m a target, I’m no fucking Dukes of Hazard.

There is no why
Je zou bijna denken dat ik met dit nummer een vooruitziende blik had, want het gaat over het bijstaan van een naaste die op het sterfbed ligt. Acht jaar later zouden mijn beide ouders al zijn overleden en ik kan zeggen dat de emoties die ik in de tekst verwoord kloppen met hoe het in de werkelijkheid was. De titel mag wat mij betreft op mijn eigen graf komen: er is geen waarom. Dingen gebeuren, mensen worden ziek en sterven en het is zinloos om je af te vragen waarom dat gebeurt. Ook al doe je het automatisch wel. Het geeft mij nu troost om te weten dat de meeste dingen die in het leven gebeuren niet te begrijpen zijn.

The green world
Ik fantaseerde dat ik naar de grote stad ben verhuisd en dat mijn denkbeeldige partner haar draai daar niet kan vinden. Ze gaat terug naar ‘The green world”, waar ze echt thuishoort. Ik zou in de grote stad achter blijven en uiteindelijk vereenzamen.
Het had allemaal te maken met één levensgrote vraag die ik had: ben ik een stadsmens of een plattelandsmens? Het was bijna een soort van obsessie. Ik vond de stad in die tijd levendig en het gaf me energie en ik was de dufheid van het platteland een beetje zat. Het had natuurlijk ook te maken met het feit dat ik alleen was en het vermoeden had dat ik in de stad sneller een partner zou vinden. Aan het einde van dit album had ik nog geen antwoord op mijn vraag en ik zou er op het volgende album “Escape to nowhere” nog op terugkomen.