Endless journey

Een album dat hier en daar wat rommelig en onaf over komt. De zangpartijen zijn vaak ronduit vals, wat ik in eerste instantie probeerde te verbloemen door zoveel mogelijk effecten (galm en echo) te gebruiken. Jan was teleurgesteld in het resultaat en adviseerde mij om de effecten zoveel mogelijk te verwijderen, aangezien de galmende zang alles verpestte. Na een uurtje mokken moest ik toegeven dat hij gelijk had. Ik veranderde de mix en zong een groot aantal nummers opnieuw in. Ik was mijn zelfvertrouwen over mijn stem kwijt; twee nieuwe muzikale kennissen vonden eigenlijk dat ik het zingen vooral binnenskamers moest houden. Ik had wel lol met het opnemen van de instrumentale versies, vooral omdat ik een synthesizer had gekocht. 

Endless journey
Erg chaotisch nummer dat ik eigenlijk beter van het album af had kunnen laten. Het gaat over een prostituee die door een man ‘gered’ wordt uit het wereldje. Hij wil met haar de wereld rond, maar of zij daar op zit te wachten?

Painted with light
Dit semi-akoestische nummer is een ode aan mijn overleden opa. Hij overleed op 5 juni 2005. Hij kon het zichzelf en zijn omgeving soms ongelofelijk moeilijk maken door altijd maar beren op de weg te zien en zeer negatief ingesteld te zijn. Hij zag geen blauwe lucht, maar dat ene kleine wolkje dat moeilijk te zien was. In een mooie tuin vol bloemen zag hij alleen dat ene stukje onkruid. “Can you hear us?” slaat op de coma waar hij nog een paar dagen in lag, voordat hij overleed. Als hij wakker was geworden, was hij veranderd in een kasplantje. Maar goddank overleed hij. Want een vegetatieve staat gun je niemand.

She’s a star
In dit nummer probeer ik me in te leven in dat ene bloedmooie meisje dat in de hoek van een café staat en zich afvraagt waarom de mannen haar niet durven te benaderen. Iedereen denkt dat ze arrogant is, maar ze wordt enkel en alleen op haar uiterlijk beoordeeld terwijl ze ook een mens van vlees en bloed is.

Infatuation
Bijna geheel instrumentaal nummer, geïnspireerd door “Close to you” van The Cure. Voor mij was het een weergave van de levendigheid van de grote stad én mijn weerbarstige gevoelens ervoor.

King Octopus
De titel schoot spontaan door mijn hoofd; toen ik het ging googelen bleek er een kinderliedje te zijn met de tekst: “I am the octopus, king of all motion, let’s see if you can cross my ocean.” Het idee om een nummer over kinderen te schrijven was geboren. De zin “I know there will always be a child inside of me,” mag dan cliché klinken, maar ik voel me nog steeds meer aangetrokken tot de eindeloze fantasie en energie van kinderen dan de dingen waar veel volwassenen zich mee bezig houden. Sommigen kunnen alleen maar praten over wat de politici verkeerd doen, het tegenvallende weer, alle ellende die in het journaal gebracht wordt en de vervelende collega’s op het werk. Als kind vond ik dat al stom.

A brand new heart
Begin 2005 zocht ik een drummer en bassist om een nieuw bandje mee te beginnen. Ik kwam in contact met twee ervaren jongens en het leek in eerste instantie te klikken. Na een aantal repetities kreeg ik te horen dat ik volgens hun als gitarist en zanger te kort schoot om de band te leiden. Mijn nummers vonden ze wel leuk. Die mocht ik blijven schrijven en dan kon ik wel een beetje op de achtergrond pingelen terwijl er een gitarist en zanger(es) bij gehaald zouden worden. Na een maand stopte ik al met “Selfmade”, zoals we de band hadden genoemd. Ik kroop in mijn schulp en stopte een half jaar later ook met Dusc. Van twee bands naar géén bands.
“A brand new heart” was het enigste nummer dat ik voor “Selfmade” had geschreven. Ik vond het een goed nummer en nam het daarom op voor dit album.

Sunday afternoon
In de begintijd van Dusc repeteerden we altijd op zondagmiddag. Toen de drummer ermee stopte en we niet meer in zijn oefenruimte konden spelen, verplaatsten we de repetitie naar dinsdagavond. Daardoor kwamen de zondagen weer vrij. Voor het eerst in jaren kon ik op regenachtige zondagen weer genieten van lekker lezen en muziek draaien. Speciaal sfeertje. “Safe in my cocoon”. De gitaarsolo is in 1 take opgenomen.

Carpenter’s son
“Gaat dit nummer over Jesus?” vroeg mijn moeder, de schat. Ik moest haar teleurstellen. Het gaat over een zonderling figuur die in complete eenzaamheid leeft, gereedschappen verzamelt en eigenlijk heel tevreden is met zijn leven. Rond deze tijd begon het me op te vallen dat er zoveel mensen zijn die een permanente ontevreden uitdrukking op hun gezicht hebben. Ondanks dat ze alles hebben. Misschien heeft een mens niet zoveel nodig.
Het ritme van dit nummer ‘timmert’ voort, tot een soort van drumsolo die ik uitvoer op de keyboard drums.

What happens next?
Veel geluidseffecten zoals hartslagen, voetstappen, vogels en dichtgeslagen deuren in dit nummer over de rat race en consumptie, wat al een favoriet onderwerp van mij was in de eerste jaren dat ik songs schreef. De titel slaat op de vraag die mensen vaak stellen als je ergens mee bezig bent. Als je net je eerste rijles hebt gehad, vragen ze wanneer je examen gaat doen. Als je zestien bent vragen ze wanneer je een brommer gaat kopen. Als je achttien bent vragen ze of je al verkering hebt. De lijst is eindeloos. Zo gaat dat in het volwassen leven door. De volgende stap lijkt altijd het belangrijkste te zijn, terwijl die nog in de toekomst ligt en die is per definitie onbekend.

Fly to Africa
Het zou nog zes jaar duren voordat ik voor het eerst naar Afrika ging. De reis opende mijn ogen in veel opzichten. In “Fly to Africa” vraag ik me af waarom er zoveel aandacht is voor het midden-oosten terwijl er in Afrika ook nog zoveel mis is. In mijn jeugd ging het constant over Afrika.
In de outro van dit nummer hoor je mijn moeder lachen en mijn vader zingt: “I just can’t smile without you!” Stiekem opgenomen natuurlijk.