“Art life” was van oorsprong een album met alleen piano, bas en drums. Ik had alle instrumentale versies al opgenomen maar vond het zo kaal klinken dat ik het voornemen had om alles weg te gooien en opnieuw te beginnen met een ander album.

Totdat ik een 16 sporen harddisc-recorder op het oog kreeg. Het gaf mij de ruimte om meer lagen over elkaar heen te leggen zonder aan kwaliteit in te boeten. Ik leefde me helemaal uit met solo’s, arrangementen en achtergrondkoortjes. Toen “Art life” klaar was, klonk het een stuk groter en minder intiem maar was het wel geheel naar mijn zin. Voor het eerst. Daarom voelt “Art life” ook als Album Nummer 1.

Art life (beluister)
Ik ging in 2002 regelmatig naar kunst- en foto-exposities en wilde daar iets over zingen. Ik stelde me voor dat ik tien jaar jonger was en studeerde in de grote stad en tussen het leren en college volgen door musea bezocht. Het restaurant waar ik in het eerste couplet over zing, is “A Taveerna”, aan de Vismarkt in Groningen. Daar zat ik vaak en genoot dan van de vele schilderijen die aan de muur hingen. Er hing een kunstzinnig sfeertje, maar het zou ook kunnen dat het vooral in mijn eigen hoofd zo was.
Net als alle andere nummers op dit album zit er een enorme galm op de zang; ik had nog niet geleerd om daar subtiel mee om te gaan. Voor de rest vind ik dit nog altijd één van de mooiste nummers uit die periode, gewoon omdat er heel wat jeugdige levenslust uit klinkt.

Passion versus money
Ik heb naar mijn gevoel meer van kunstenaars en muzikanten geleerd over het leven dan van politici en zakenmensen. In dit nummer staan de twee groepen lijnrecht tegenover elkaar. Het nummer is erg zwart/wit en stelt eigenlijk dat iemand die kunstzinnig is niet commercieel is en andersom. Dat de wereld niet zo in elkaar hoeft te steken, wist ik toen werkelijk nog niet. Best fijn als je zo naïef bent, want dan is het leven een stuk overzichtelijker dan dat het nu is.
Naast “Somebody’s following you” (2009) het enigste nummer met een stukje mondharmonica, dat ik slechts matig kan bespelen.

Devil
Het eerste nummer dat ik voor “Art life” opnam, vlak na “The impostor”. Dat kun je goed horen. Er zit nog een soort van “Impostor”-zwaarte in “Devil” en in het refrein ga ik vocaal helemaal los. Hoe je ook over die schreeuwzang mag denken, ik heb het altijd fijn gevonden om mijn stem op meerdere manieren te gebruiken en zou dat (vooral) op latere albums nog meer doen.

Springtime
Een nummer over mijn favoriete seizoen: het voorjaar. Muzikaal gezien rijkelijk bedeeld wat betreft koortjes, arrangementen, blazers en klokkenspel. Dit nummer was niet uit de verf gekomen zonder al die dingen.

Regret
Niets mis met af en toe op je bek gaan, fouten maken, spijt hebben en weer opkrabbelen. Een nummer zonder baspartij, een unicum in mijn repertoire. Voor mij is de bas vaak het eerste wat ik opneem en wat ik zie als belangrijke basis voor elke song. Maar ik heb geen flauw benul waarom de bas op dit nummer ontbreekt. Ik mis hem niet in elk geval.
In de laatste seconde zing ik falsetto, voor de eerste en de laatste keer. Daar waren de Bee Gees een stuk beter in.

Five long years
Een nummer over iemand die na 5 jaar in coma te hebben gelegen eindelijk wakker wordt. Voor hem is het alsof er 1 dag is verstreken, maar zijn vrouw is inmiddels met een ander en zijn kinderen zijn opgegroeid zonder hem. Hij geeft zichzelf de schuld en de luisteraar weet niet waarom. Daar gaat het ook niet om. Maar het is een zekerheid dat het leven doorgaat als jij er niet meer bent. En dat is ook goed.

Someone for everyone
Een mooi nummer, de opname vind ik zo-zo. De zang is door een teveel aan galm begraven en als ik het nu had opgenomen was het tempo een keer zo laag geweest (als in het eerste couplet). Tekstueel gaat het over de vraag: wanneer komt de liefde op mijn pad? Antwoord: in 2014.

The red balloon
Een jongeman ziet uit zijn slaapkamerraam een rode luchtballon boven zijn huis cirkelen. Al snel blijkt dat hij door deze ballon opgehaald wordt en niet meer terug zal keren. De rode ballon is dus een symbool voor de dood. Behalve de achtergrondzang is er niet zoveel aan dit nummer veranderd, vergeleken met de demo-versie.

Roll the dice
Eén van de eerste teksten die ik heb geschreven met regels die niet noodzakelijk een samenhang hebben. Klein experimentje. Maar ook een wanhoopskreet: “My heart bleeds and my soul’s in need”.
De dynamiek in dit nummer spreekt me aan. De harde orgelsolo tegenover het stille begin, de levenslustige muziek tegenover de licht depressieve tekst. Op de één of andere manier werkt het.

Suicide
Dit nummer is niet op het album beland, maar in mijn hoofd is het nog altijd de afsluiter van “Art life”. De hoofdreden waarom het is afgevallen is de tekst. Ik maakte me zorgen over wat mijn ouders zouden vinden als ze mij over zo’n gevoelig onderwerp als zelfmoord horen zingen. De tekst gaat niet zozeer over depressieve gevoelens, maar meer over hoe het zou zijn om daadwerkelijk je eigen leven te nemen. “Will I feel any pain if my car crashes down there?” Ondanks dat ik zing dat “I’ve got a good life, no need to worry, I don’t wanna die.” is het toch een donker nummer. Met een hoofdrol voor de clavecimbel, in plaats van de piano. Het paste instrumentaal niet bij de rest en zou eigenlijk meer op “The Green World”, de opvolger van “Art life” passen. Maar het nummer is nooit afgemaakt en ik geloof dat ik er zelfs geen opname meer van bewaard heb. Het zit nog wel in mijn hoofd en ik zou het zo kunnen spelen.